Przejdź do głównej treści Przejdź do wyszukiwarki

Artykuły dla rodziców

„Syndrom końca wakacji”, czyli wrześniowe zmagania rodziców i dzieci.

 

Czy dorosły czy przedszkolak – wszyscy z utęsknieniem czekamy na wakacje i okres urlopowy. Bardziej niecierpliwi skreślają nawet w kalendarzu kolejne dni, które oddzielają ich od słodkiego lenistwa. Przerwa w pracy i nauce to nie tylko upragniony wypoczynek i nowe przygody, ale przede wszystkim czas, który możemy spędzić z rodziną. Lecz, jak głosi stare przysłowie – to co dobre, szybko się kończy i w miejsce beztroskich chwil w pewnym momencie wkracza znów „szara rzeczywistość”. Powrót do pracy, szkoły czy przedszkola staje się często dużym stresem, z którym musi poradzić sobie cała rodzina.

Stresy związane z powrotem do przedszkola

Co może być źródłem stresu u malca, dla którego niemal każda chwila jest czasem beztroskiej zabawy? Przede wszystkim, stres ten wiąże się z rozłąką z rodziną i koniecznością dostosowania się do reguł i trybu życia obowiązującego w przedszkolu. Po wielu dniach spędzonych u boku przynajmniej jednego rodzica, spania według własnego rytmu, jedzenia ulubionych potraw i braku codziennej mozolnej walki z rówieśnikami o klocki, przedszkolak znów musi nauczyć się stawiać czoła wyzwaniom swojego wieku.

Co możesz zrobić?

Jeszcze przed rozpoczęciem roku szkolnego możesz zaznaczyć w kalendarzu pierwszy dzień przedszkola i przypominaj o nim dziecku co jakiś czas, oczywiście traktując jako oczekiwanie na coś miłego. Warto spróbować również wprowadzić w Wasze domowe życie trochę przedszkolnego toku dnia – przede wszystkim ureguluj dziecięcy sen oraz pory posiłków. Możecie wybrać się również na wspólne zakupy rzeczy niezbędnych w przedszkolu – już sam wybór szczoteczki do zębów będzie dla dziecka miłym akcentem.

Przede wszystkim, postaraj się być cierpliwym i wyrozumiałym, gdy Twoje dziecko jest płaczliwe, marudne czy wyjątkowo zwleka z porannym ubieraniem. Okazuj mu wiele wsparcia i miłości, częściej przytulając i poświęcając czas po powrocie z przedszkola.
Przez pierwsze dni pobytu w przedszkolu, staraj się zostawiać dziecko nieco krócej i stopniowo wydłużaj czas, informując oczywiście dziecko, kiedy po nie przyjdziesz i dotrzymując słowa. Wysłuchaj dziecięcych lęków i obaw i staraj się je rozumieć; przedstawiaj malcowi pozytywne aspekty pobytu w przedszkolu, których, na przykład, nie doznałby pozostając w domu.

Kiedy dziecko dopiero rozpoczyna przedszkolną przygodę…

Tu może być nieco trudniej, choć oczywiście zależy to od charakteru Twojego dziecka, etapu jego rozwoju, zasad wychowawczych w Waszym domu i wielu innych czynników. Generalnie, obowiązują te same wskazówki, co w punkcie wyżej, ale z dużym naciskiem na wspólne rozmowy i przygotowywanie dziecka do pobytu w placówce oraz jeszcze większą wyrozumiałość i wsparcie. Warto korzystać z tzw. dni adaptacyjnych oferowanych przez przedszkola, nie tylko po to, by zobaczyć jak radzi sobie dziecko, ale również, by lepiej poznać placówkę.

 

Bezpieczne wakacje naszych dzieci

 

W okresie letnim dzieci rzadziej niż w pozostałych miesiącach uczęszczają do przedszkola. I słusznie, przedszkolaki również potrzebują odpoczynku po wielu miesiącach wczesnego wstawania i uczestniczenia w zajęciach przedszkolnych.
Niestety, doświadczenie uczy nas, że w tych dniach nasze pociechy częściej narażone są na różnego rodzaju niebezpieczne sytuacje, które mogą zagrażać ich zdrowiu, a nawet życiu. Czasami opieka starszego rodzeństwa, dziadków, a nawet samych rodziców okazuje się niewystarczająca czy niewłaściwa. A przecież większości wypadków można by uniknąć przy zachowaniu odrobiny przezorności. Wakacje to czas, kiedy dzieci długo przebywają na świeżym powietrzu, często nad zbiornikami wodnymi, w lasach, na wsi. Nie możemy im zabraniać korzystania z dobrodziejstw natury. Świeże powietrze i słoneczna pogoda wzmacniają system odpornościowy, wpływają korzystnie na niektóre schorzenia skóry, odprężają, ułatwiają odpoczynek po wielomiesięcznej pracy i pozwalają na naładowanie akumulatorów na następne miesiące. Musimy jednak pamiętać, że przedszkolak jest jeszcze zbyt mały, aby właściwie ocenić sytuację niebezpieczną i stopień zagrożenia własnego zdrowia czy życia. Dlatego obowiązkiem rodziców jest nauczenie dziecka, jak unikać sytuacji niebezpiecznych i jak postępować, kiedy już się pojawią. Dopiero wtedy wspólny wypoczynek będzie przyjemnością dla dziecka i jego opiekunów.
Stąd nasz apel:

 

ZADBAJMY O BEZPIECZEŃSTWO NASZYCH POCIECH W CZASIE WAKACJI. POKAŻMY DZIECIOM, GDZIE RODZI SIĘ NIEBEZPIECZEŃSTWO I JAK POSTĘPOWAĆ W SYTUACJACH TRUDNYCH.

 

I. Zachowanie na ulicy

Przedszkolak nie powinien sam wychodzić na ruchliwą ulicę, nawet jeśli wydaje nam się, że opanował już sztukę przechodzenia przez jezdnię. Nie wystarczy wielokrotne powtarzanie dziecku zasad przy tym obowiązujących („spójrz w prawo, w lewo, jeszcze raz w prawo i upewnij się czy nie nadjeżdża samochód”), sami także musimy robić to prawidłowo! W czasie spacerów zachęcajmy malucha, aby pokazał nam jak bezpiecznie przechodzić przez jezdnię.

II. Podróż samochodem

Dla dziecka najważniejszym elementem wyposażenia samochodu powinien być odpowiedni do jego wieku i wagi fotelik! Koniecznie musi być solidnie umocowany pasami na tylnym siedzeniu. Dla bezpieczeństwa własnej pociechy, w tej kwestii nie ustępuj protestom dziecka. Przyzwyczaj je, że nie ruszycie z miejsca, jeśli dziecko nie będzie siedziało zapięte w foteliku (czy na podstawce). Kiedy podróż jest długa i męcząca zrób przerwę. W upalne dni nie zostawiaj dziecka samego w samochodzie (zwłaszcza na pełnym słońcu), ponieważ grozi to odwodnieniem czy udarem słonecznym.

III. Odpoczynek nad wodą

Popularnym miejscem letnich wyjazdów są okolice akwenów wodnych. Dzieci lubią kąpiele, plażowanie, czy budowanie zamków z piasku. Niestety, zdarza się, że oddający się słonecznym rozkoszom opiekunowie zapominają o własnych pociechach. Tymczasem wystarczy kilka chwil, aby ciekawy świata maluch zgubił się w tłumie wypoczywających, bądź, aby skusiła go ciepła woda. Mając świadomość ewentualnych niebezpieczeństw, wybierając miejsce do pływania decydujmy się na kąpieliska z ratownikiem, który profesjonalnie zareaguje w sytuacji zagrożenia. Pamiętajmy, że bezmyślnością jest pice alkoholu podczas odpoczynku nad wodą, zwłaszcza w sytuacji, kiedy mamy pod opieką przedszkolaka!

IV. Ostrożnie ze słońcem

W upalne dni pamiętajmy o właściwej ochronie przed słońcem i zapobiegajmy oparzeniom. Lekarze są zgodnie, że delikatna skóra dziecka nie jest jeszcze odporna na intensywne promieniowanie słoneczne. Radzą, aby unikać długiego przebywania w pełnym słońcu między godz. 10 a 15. W tym czasie dzieci powinny się bawić w miejscach zacienionych. Wiedząc, że znaczna część promieni przenika przez chmury stosuj kremy ochronne z filtrami UVA o wysokim faktorze przeznaczone dla dzieci nawet w mniej słoneczne dni. Wykorzystujmy parasole. Dbajmy o właściwe ubranie, przede wszystkim o przewiewne nakrycie, które będzie chroniło głowę i wrażliwy kark. Pamiętajmy, że mózg bardzo szybko się nagrzewa, a ponieważ jest organem dobrze ukrwionym łatwo dochodzi do przegrzania całego organizmu. Starszego przedszkolaka warto zachęcać do samodzielnej dbałości o skórę proponując mu np. , aby wysmarował się kremem ochronnym barwiącym ciał. Będzie to dla niego wspaniała zabawa. W upalne dni należy pamiętać o dostarczaniu organizmowi dziecka wystarczającej ilości płynów.

V. W lesie i na wsi

Obawy osób wypoczywających w okolicach leśnych budzą owady, głównie komary, kleszcze i pszczoły. Najlepszą ochroną przed tego typu zagrożeniem jest ubieranie dziecka w spodnie i koszulkę z długim rękawem, a na głowę – czapkę (unikajmy jaskrawych kolorów). Nieosłonięte części ciała warto posmarować preparatem chroniącym przed intruzami.. Wychodząc z domu sprawdźmy, czy ubranie nie jest poplamione słodkimi produktami. Po powrocie z lasu dokładnie oglądajmy skórę, czy nie ma w niej kleszcza. Poza tym, unikajmy jedzenia słodyczy na powietrzu, a podając dziecku picie sprawdzajmy, czy na obrzeżu lub wewnątrz naczynia nie ma pszczół czy os. Wyjeżdżając na wieś sprawdźmy, czy w miejscach, gdzie bawi się malec nie ma niebezpiecznych maszyn i urządzeń rolniczych.

Już teraz warto się upewnić, czy nasza pociecha pamięta jak się nazywa, wie gdzie mieszka i ewentualnie zna numer domowego telefonu. Mamy nadzieję, że po wakacjach spotkamy się zdrowi i wypoczęci, czego serdecznie życzymy.

 

 

Kreatywne zabawy na świeżym powietrzu, które pokocha Twoje dziecko

 

Wiosna zachęca do aktywnego spędzania czasu na świeżym powietrzu. Zabawa na dworze nie tylko korzystnie wpływa na rozwój fizyczny dziecka, ale może okazać się też niezapomnianą przygodą dla całej rodziny. Pozwólmy dziecku się wyszaleć, pobiegać boso, pobrudzić się, pomoczyć ubranie. Radosne chwile są warte więcej niż kilka dodatkowych ubrań w pralce.

Bańki mydlane w rozmiarze XXL

Któż z nas nie lubi baniek mydlanych? Do szalonej zabawy wystarczy miska lub basenik wypełniony wodą z pieniącym się płynem oraz obręcz (np. hula hop).  Dwie osoby tworzą olbrzymią bańkę mydlaną, kładąc hula hop w baseniku z wodą, a następnie podnosząc obręcz delikatnie do góry, z dwóch stron równomiernie. Trzecie dziecko stoi pośrodku baseniku i stara się nie poruszyć, aby bańka nie pękła. Starsze dzieci mogą tworzyć bańki samodzielnie, młodszym przyda się pomoc rodziców. Taka zabawa uczy dzieci współpracy, cierpliwościi co najważniejsze, sprawia mnóstwo radości.

Wodne kule

Dzieci uwielbiają wodę, szczególnie w gorące dni. Wodne kule, czyli zabawa z użyciem gąbek nasączonych wodą, zapewni im dużo ruchu, a dodatkowo, schłodzi organizm.Ta propozycja to ciekawa alternatywa dla baloników wypełnionych wodą, które są odpowiednie dla starszych dzieci. Wodne miotacze można zrobić wspólnie z dziećmi: wystarczy pociąć na paski kolorowe gąbki do mycia naczyń, w połowie ich długości związać je gumką, a następnie uformować kule. Na koniec należy zanurzyć je w letniej wodzie i można zacząć wodną bitwę. Zabawa w wodne kule może przekształcić się w wodny rzut młotem. Wystarczy do gąbki przyczepić gumkę i można poczuć się jak prawdziwy sportowiec na letnich igrzyskach olimpijskich.

Strzelanie do celu

Dzieci uwielbiają wyzwania. Wykorzystajmy to podczas aktywnej zabawy na świeżym powietrzu. Wystarczy przygotować tablicę, do której przyczepione zostaną nadmuchane balony. Dziecko przy pomocy lotek lub procy musi przebić balon i zrealizować zadanie napisane na małym bileciku ukrytym w jego wnętrzu. Może to być pokonanie toru przeszkód, bieg na czas, zrobienie przysiadów czy wykonanie pajacyka. Tak urozmaicona zabawa, będzie dla malucha niezwykle wciągająca.

Raz, dwa, trzy – rzucasz ty

Świetna propozycja na rodzinne, ciepłe popołudnie. Zachęć dziecko do znalezienia i samodzielnego udekorowania kamieni, które następnie zostaną wykorzystane w rzucaniu do celu. Puszki czy pojemniki, do których dziecko będzie miało za zadanie wrzucić kamienie, można ponumerować (w zależności od stopnia trudności, np. mniejszego otworu, czy umiejscowienia puszki bliżej lub dalej od rzucającego). Wygrywa zawodnik, który zdobędzie największą liczbę punktów. Pięknie udekorowane kamienie mogą stać się również pionkami w plenerowych warcabach (planszę można narysować kredą).

Domowe szczudła

Chodzenie na szczudłach? Nic prostszego. Można je zrobić samodzielnie i zachęcić dziecko do aktywności, która poprawi jego ogólną sprawność ruchową i nauczy go utrzymać równowagę. Aby przygotować domowe szczudła wystarczą dwie puszki, które można fantazyjnie udekorować. Na górze puszki należy zrobić dwa otwory, a następnie przeciągnąć przez nie mocną taśmę. Domowe szczudła gotowe! Teraz Twoje dziecko, niczym Żółw Ninja, może stanąć przed kolejnym wyzwaniem. Pamiętaj też, aby pokazać dziecku, w jaki sposób bezpiecznie poruszać się na szczudłach. Dobra zabawa, zarówno dla małych, jak i dorosłych rozrabiaków gwarantowana.

Mały Picasso

Podwórko, wspólna zabawa i… kreda. Pomysłów na rozrabianie z kredą jest mnóstwo. Możemy namalować tor wyścigowy, klasy do skakania, czy wskazówki podczas zabaw w podchody. Można też zachęcić dziecko do twórczej zabawy, dzięki której stanie się kimkolwiek zechce: księżniczką, motylem, ptakiem czy popularnym super bohaterem. Wystarczy pomysł, odrobina wyobraźni i mnóstwo chęci.

 

Żywienie dzieci w wieku przedszkolnym

 

Należy pamiętać o tym, że już w wieku przedszkolnym zaczynają się kształtować u dzieci nawyki żywieniowe, dlatego powinniśmy przestrzegać następujących zasad:

 

o   Całodzienne wyżywienie rozłożyć należy na 5 posiłków. Posiłki te powinny być podawane regularnie tak, by były w miarę możliwości spożywane każdego dnia o tej samej porze w miejscu przeznaczonym do jedzenia.

o   Potrawy podawajmy w małych porcjach, nie nakładajmy na talerz zbyt dużo jedzenia, bo mogą dzieci się zniechęcić. Nakładajmy wszystkie potrawy, które są przygotowane do spożycia, nie ulegajmy prośbie dzieci ”Ja nie lubię”.

o   Pamiętajmy, by urozmaicać jadłospis dla dzieci. Nikt nie lubi jeść ciągle tego samego. Ważny jest też sposób podania (ulubiony talerz i sztućce) oraz zestawienie kolorystyczne całego posiłku tak, by wyglądał atrakcyjnie - jemy też oczami.

o   Absolutnie nie należy podawać słodyczy przed posiłkiem, gdyż to zmniejsza apetyt i łaknienie.

o   Stwórzmy pogodną atmosferę przy stole, dajmy dzieciom czas (indywidualnie dla każdego dziecka) na zjedzenie posiłku.

o   Urozmaicanie dzieciom posiłków pozwoli na oswojenie się z "nielubianymi" lub "nieznanymi" potrawami (surówki, kasza, brukselka, nieznane dzieciom zupy).

o   Pamiętajmy, że dziecko bacznie obserwuje dorosłych, jak spożywamy posiłek, co jemy.

* Dziecko, które chodzi do przedszkola część posiłków spożywa w domu, a część poza nim. Proponujemy zapoznawać się z jadłospisem na dany tydzień, co pozwoli na racjonalne zaplanowanie domowych posiłków.

* Dużą zaletą spożywania przez dzieci posiłków w przedszkolu jest to, że z rówieśnikami jedzą chętniej, lepiej im smakuje i bardziej aprobują posiłki, których jeszcze nie jadły lub nawet nie lubiły.

 

6 pomysłów na bożonarodzeniowe zabawy

 

Święta Bożego Narodzenia to wyjątkowy czas, na który już od początku grudnia czekają z utęsknieniem zarówno mali, jaki i duzi.
Aby maluchom zbytnio nie dłużyło się to oczekiwanie, warto zaproponować im ciekawe bożonarodzeniowe zabawy i zadania, przez co poczują się, jakby właśnie nadeszła Gwiazdka.

Podniosła atmosfera podczas wigilii, choinka, prezenty, to coś, czego nie mamy na co dzień. Dlatego Boże Narodzenie dla dzieci jest tak ważnym wydarzeniem, na które czekają z niecierpliwością. Warto mieć w zanadrzu kilka pomysłów na bożonarodzeniowe zabawy dla dzieci, wprowadzające maluchy w świąteczny nastrój.

Przed Bożym Narodzeniem warto również wspólnie przygotować świąteczne ozdoby.

Świąteczna kartka

Wysyłanie świątecznych kartek z życzeniami to tradycja warta pielęgnowania. Pięknie wykonana bożonarodzeniowa pocztówka, będzie wyjątkową pamiątką dla osoby, która ją otrzyma. Przygotowywanie świątecznych kartek to świetna zabawa dla malucha na długi zimowy wieczór. Do przygotowania świątecznej kartki wystarczą sztywne, kolorowe kartony oraz drobiazgi ze sklepu papierniczego, takie jak świąteczne naklejki, kokardki, brokat czy kredki. Warto także zaopatrzyć się w wycinający różne kształty dziurkacz.
Aby otrzymać kartkę, karton wielkości A4 należy złożyć na pół, a jego pierwszą stronę ozdobić według uznania.
Na koniec wystarczy napisać życzenia, włożyć kartki do kopert i wysłać bliskim!

Bożonarodzeniowe aniołki

Podczas świąt Bożego Narodzenia w żadnym dziecięcym pokoju nie może zabraknąć aniołków. Im ich będzie więcej, tym lepiej. Zrobienie tej postaci jest bardzo proste - wystarczy zrolować w kształt stożka arkusz białego, złotego lub srebrnego kartonu. Na jego szczycie mocujemy buzię aniołka, narysowaną przez dziecko, a w jednej trzeciej wysokości, wycięte z papieru skrzydła. Zadaniem malucha będzie ozdobienie anioła - może to zrobić przyklejając na niego kawałki waty, malując farbami lub posypując brokatem. Warto wykonać kilka aniołków różnej wielkości, a następnie ustawić je w widocznym miejscu, by tworzyły oryginalną świąteczną dekorację!

List do Mikołaja

Każde dziecko chce otrzymać wymarzony prezent od Świętego Mikołaja. Najlepszym sposobem na to, by Mikołaj poznał marzenia maluchów jest wysłanie listu, który od początku do końca powinien być napisany rączką malucha. W liście do Mikołaja powinien znaleźć się zwrot grzecznościowy, kilka słów o nadawcy, a dopiero później wykaz świątecznych życzeń. List koniecznie trzeba ładnie ozdobić, na przykład rysując swoją podobiznę czy wymarzony prezent. Jeśli maluch jeszcze nie potrafi pisać, może w tym wyręczyć go rodzic, który zanotuje wszystko, co powie dziecko.

Bożonarodzeniowa szopka

Bożonarodzeniowa szopka to nieodłączny element świątecznej tradycji. Dlatego jej wykonanie będzie dobrym pomysłem zabawy na Boże Narodzenie dla najmłodszych. Materiały, z których można zrobić figurki są naprawdę dowolne - plastelina, masa solna, papier czy klocki Lego to podstawowe materiały dla małego budowniczego. Szopkę świetnie będzie udawać odpowiednio ozdobione i wyłożone siankiem pudełko po butach. Można także pozwolić maluchowi, aby oprócz tradycyjnych bohaterów sceny betlejemskiej, ustawił również postacie, jakie tylko sobie wymyśli. W ten sposób powstanie naprawdę wyjątkowa szopka.

Bożonarodzeniowy lampion

Wykonanie bożonarodzeniowych lampionów to świetna zabawa dla całej rodziny. Wystarczy przygotować arkusze sztywnego kartonu, które należy złożyć wzdłuż i przeciąć. Na powstałych w ten sposób paskach, wytnijcie różne kształty, np. dzwoneczki, gwiazdki lub choinki (jeżeli dziecko nie potrafi posługiwać się nożyczkami, wykorzystajcie dziurkacze wycinające podobne kształty). Od wewnętrznej strony przyklejcie cienką kolorową bibułkę, a na koniec zepnijcie papier w rulon. Teraz wystarczy tylko włożyć do środka świecę do podgrzewacza - i bożonarodzeniowy lampion gotowy. Uwaga! Świeczkę koniecznie trzeba zabezpieczyć tak, aby płomień nie mógł dosięgnąć kartki. Najlepiej będzie umieścić ją na przykład w niewysokiej szklance.

Świąteczne kalambury

Maluchy nie mogą doczekać się rozpakowywania prezentów? Zanim nastąpi ten moment, proponujemy świąteczne kalambury, polegające na odgadywaniu co kryje się w worku Mikołaja. Każda osoba biorąca udział w grze, „wymyśla” jeden prezent, a następnie za pomocą dźwięków i gestów opisuje go. Zabawa trwa dopóty, dopóki wszyscy nie przedstawią swoich pomysłów.

 

Jak wspierać dziecko w rozwijaniu samodzielności ?

 

Samodzielność jest potrzebą rozwojową każdego dziecka. Poprzez podejmowanie prób i gromadzenie doświadczeń, stopniowo opanowuje ono niezbędne w życiu umiejętności, rozwija swoje możliwości, poznaje własną odrębność i kształtuje tożsamość.

Dlaczego nie pozwalamy dzieciom na samodzielność ?

Powodów, dla których rodzice hamują u dziecka naturalną potrzebę rozwoju i bycia samowystarczalnym jest wiele, np. :

  • strach, że zrobi sobie krzywdę (lub coś zepsuje)
  • pewność, że zrobimy coś szybciej i lepiej (szczególnie, gdy nam się śpieszy, a tak zdarza się bardzo często)
  • przekonanie, że jest jeszcze małe i nie musi nic robić  ("jeszcze się w życiu napracuje")
  • obawa, że jak mu się nie uda, to będzie mu smutno z tego powodu, będzie płakało (przecież jako rodzice "mamy za zadanie oszczędzić dzieciom przeżywania porażek")

Rodzice zapominają, że okres dzieciństwa, to czas zdobywania doświadczeń i wyposażania dziecko w umiejętności przydatne w dorosłym życiu. Ważne jest kształtowanie samodzielności w działaniu oraz zdobywanie wiedzy i poszukiwanie informacji, a dzieje się to podczas zabaw, eksperymentowania, badania i tworzenia.

Rodzaje samodzielności:

  • Samodzielność umysłowa- przejawia się podczas podejmowania decyzji oraz rozwiązywania zadań i problemów podczas zabawy i nauki
  • Samodzielność praktyczna- przejawia się w wykonywaniu czynności samoobsługowych, prac porządkowych i gospodarczych
  • Samodzielność społeczna- przejawia się we współdziałaniu i porozumiewaniu się z innymi osobami oraz w braniu odpowiedzialności za podejmowane decyzje społeczne

Jak pomóc dziecku w uzyskaniu samodzielności ?

  • Pozwólmy dziecku wykonywać codzienne czynności samodzielnie, zachęcajmy go do tego i wspierajmy, jeśli zajdzie taka potrzeba. Zainteresowanie i pozytywne wzmocnienie (pochwała) stanowią najlepszą motywację dla malucha
  • Nie wyręczajmy dziecka i nie śpieszmy się z niesieniem pomocy czy podawaniem rozwiązania. Niech maluch uczy się metodą prób i błędów
  • Wspierajmy dziecko w podejmowanych działaniach, doceniajmy starania i okazujmy szacunek dla wysiłku malucha
  • Dajmy dziecku czas na wykonanie zadania i nie ponaglajmy go
  • Pozwalajmy dziecku naprawiać różne sprawy, zmagać się z problemami, uczyć się na błędach i ukazujmy konsekwencje poszczególnych zachowań

Pamiętajmy, że z samodzielnego dziecka wyrośnie odważny, dociekliwy i zaradny dorosły, który będzie wiedział czego chce od życia-
a przeciż do tego dążymy w wychowaniu.

 

10 sposobów, by dziecko chętnie chodziło do przedszkola

 

Poznaj 10 sposobów, które ułatwią dziecku adaptację w przedszkolu

 

Moment, w którym dziecko zaczyna chodzić do przedszkola, to ważny etap i dla niego, i dla jego rodziców. Smyk ma szansę nauczyć się życia w grupie rówieśników, samodzielnego jedzenia i załatwiania potrzeb fizjologicznych, opanować nawyki higieniczne, dowiedzieć się, jak samodzielnie organizować zabawę, co znaczą zakazy, nakazy i normy.

 

Dla rodziców to też duża zmiana. Być może pierwszy raz w życiu muszą obdarzyć zaufaniem instytucję społeczną i powierzyć jej opiece swoje maleństwo. Ważne, by robili tow przekonaniu, że smyk poradzi sobie w grupie. I że nawet jeśli doświadczy w przedszkolu pewnych trudności, posłuży to jego rozwojowi, a nie będzie dla niego krzywdą. Jeśli będziesz bać się o dziecko, ono to wyczuje i w chwili rozstania wpadnie w rozpacz. Co robić, by do tego nie doszło?

 

10 sposobów, by dziecko będzie chętnie chodziło do przedszkola:

 

1. Pokaż, że przedszkole to normalna sprawa

Chodzenie do przedszkola traktuj jak zupełnie naturalną sprawę, a nawet pewien atrybut dojrzałości. Tłumacz malcowi, że podobnie jak tata chodzi codziennie do pracy, a siostra do szkoły, on na tyle duży, by mógł wreszcie chodzić do przedszkola. Bądź cierpliwa, a już niedługo dziecko będzie chętnie chodzić do przedszkola.

2. Nie zostawiaj dziecka w domu bez powodu

Przerywanie rytmu chodzenia do przedszkola kilkoma dniami "odpoczynku" u babci lub cioci przedłuża tylko niepotrzebnie okres adaptacji.

 

3. Opowiedz o swoich o miłych wspomnieniach

Chodziłaś do przedszkola i masz miłe wspomnienia związane z tym okresem? Opowiedzo tym dziecku! To sprawi, że będzie chętnie chodziło do przedszkola.

 

4. Zwróć uwagę, w jaki sposób mówisz o przedszkolu

"Już możemy wracać do domu" ma inny wydźwięk niż "Teraz idziemy do domu". Niby różnica niewielka, a jednak pierwsze zdanie sugeruje, że przedszkole jest dla dziecka sytuacją przymusową, a drugie nie. W rozmowach,€“ nawet toczonych między dorosłymi, ale w obecności dziecka, staraj się podkreślać dobre strony przedszkola.

 

5. Nie odbieraj maluchowi prawa do własnej oceny przedszkola

Nie ma sensu przekonywać go, że Jaś, który poszturchuje inne dzieci jest miły, nawet jeśli jest synem naszej najbliższej przyjaciółki,
a barszczyk pyszny, choć smyk go nie cierpi. Pozwólcie dziecku się wyżalić i starajcie się podtrzymywać je na duchu.

 

6. Jeśli pojawią się problemy, porozmawiajcie o nich

Porozmawiajcie ze smykiem o trudnych sytuacjach, które mogą się zdarzyć w przedszkolu. Zapewnijcie go, że w takich chwilach może zaufać pani przedszkolance, tak samo jak mamie czy tacie.

 

7. Ubierz dziecko wygodnie

Ubranie przedszkolaka powinno być komfortowe i nie sprawiać kłopotów. Sprawdzą się spodnie sportowe, na gumkę, swetry lub dresy
z rękawami łatwymi do podciągania. Pod sweter lub bluzę najlepiej założyć koszulkę z krótkim rękawem. Do zabawy na terenie budynku dziecko powinno mieć kapcie. Zarówno one, jak i buty zakładane na spacer powinny być zapinane na rzepy.

 

8. Nie przedłużaj rozstania

Pożegnanie powinno odbywać się bez pośpiechu, ale też bez zbędnego przedłużania momentu rozstania. Twój pobyt w sali z dzieckiem przedłuża jego niepokój związany z rozstaniem, które i tak przecież nastąpi, a także utrudnia nawiązanie pełnego kontaktu z innymi dziećmi. Dlatego najlepiej pozostawić dziecko pod opieką nauczycielki, która zorganizuje mu czas. Dzięki temu nawet bardzo rozpaczający przy rozstaniu maluch szybko się uspokoi, oswoi i nawiąże kontakt z rówieśnikami.

 

9. Odprowadzanie powierz tacie

Jeśli dziecko przy pożegnaniu z mamą płacze, lepiej będzie kiedy odprowadzi je tata. Rozstania z tatą są z reguły mniej bolesne.

 

10. Nie wycofuj się, nigdy!

Nie zabieraj dziecka do domu, kiedy płacze przy rozstaniu. Jeśli zrobisz to raz, będzie wiedziało, że łzami może wymusić wszystko! Jeśli malec chce może natomiast zabrać do przedszkola swoją ulubioną zabawkę, pozwól mu na to. Kontakt z nią da dziecku poczucie bezpieczeństwa.

Zegar

Kalendarium

Rok wcześniej Miesiąc wcześniej
Wrzesień 2019
Miesiąc później Rok później
Pon Wt Śr Czw Pt Sb Nie
26 27 28 29 30 31 1
2 3 4 5 6 7 8
9 10 11 12 13 14 15
16 17 18 19 20 21 22
23 24 25 26 27 28 29
30 1 2 3 4 5 6

Imieniny